සෙනෙහා

ඒ පාසල් ඇරඹි රැස්වීමයි.. මා හා අක්කලා දෙන්නා ඇඳ සිටියේ

කොළ පාට ගවොම් තුනකි

"මගුල් ගෙදරක ආවද.. පාට ඇඳුම් ඇදන් ඉස්කෝලෙ

ආවා මදිවට ඉස්සරහම පේළියෙ..”

ගුරුවරයා බැණ වැදුනාම නොවේ... ඒ වචන වල සිනහවකුත්

තැවරී තිබිණි. ඒ සිනහවට යටවුණු ලොකු අක්කාගේ

යොවුන් මුහුණේ තිබුණේ වේදනාවය..... සුදු ගවොම් තිබුණේ

තුන් දෙනාට එක ගානේය.. පෙර දින වැස්ස නිසා ඒවා වේලුනේ

නැත.. සමහර ප්‍රශ්න කිසිවෙකුට කියා ඵලක් නැත..

ඒවාට කිසිවෙකුත් ළඟ පිළිතුරු කිසිදා තිබුණේ නැත.....

විටෙක අපට අප ගැන තිබුණේත් වේදනාව පමණමය.