මිහායිල් ලෙර්මන්තොව්ගේ ප්‍රතිභාව හා කාව්‍යකරණය

රහසක් සමග හෘදයාංගම සංවේගය
මා සිතුවේ; මිනිසා දින ද, දුක්ඛිත ද, කෙතරම්
මොනවද ඔහුට අඩු! පැහැදිලි අහස බබළයි
අහස යට ඇති තරම් ඉඩ කඩ
බෙදා හදා ගන්නට හැම දෙනාට ම
එනමුදු නැවතුමක් ඉවරයක් නැති
ඵලක් නැති යුද්ධයක නිරත වෙයි
ඇයි? කුමක් නිසාද?
(ලෙර්මන්තොව්ගේ (Valerik) කවියෙන්)

රුසියානු කාව්‍ය අම්බරේ බබලන කවීන් දෙදෙනකු ගැන පැවසේ, පළමුවැන්නා පුෂ්කින් ය. දෙවැන්නා ලෙර්මන්තොව් ය. පළමුවැන්නා ආරම්භකයා ය. දෙවැන්නා සංවර්ධනය කළ තැනැත්තා ය. පුෂ්කින් සමය වපුල සමයයි. ලෙර්මන්තොව් සමය අස්වනු නෙළන සමයයි. කෙසේ නමුත් රුසියානු බුද්ධිමතුන් මේ දෙදෙනා සලකන්නේ ඉර හා සඳු ලෙස යි. හිරු නම් පුෂ්කින් ය. සඳු නම් ලෙර්මන්තොව් ය. මේ පැරණි කාලයේ සැසඳුම් සංකේත සැබෑ පරිඥානයේ අපූරු අවස්ථාවකි. සඳඑළිය යනු හුදෙක් සූර්යයාගේ පරාවර්තිත ආලෝකයක් පමණක් නොවේ. සූර්යයාලෝකයේ පරිණාමයකි. සූර්යයාලෝකයේ ම වෙනස් වීමකි. ලෙර්මන්තොව් යනු පුෂ්කින්ගේ කවියෙහි උරුමක්කාරයා මෙන්ම ජයග්‍රාහකයා ද වෙයි.