ජීවිතයෙහි කිසිදු අඩුපාඩුවක් නොමැත. ජීවිතය කොතරම් අග නේදයත් එය දඬුවමක් විය නොහැක. එය නම් ප්‍රසාද දීමනාවකි. ඔබ හරහා හුස්ම ගැනීමට, ඔබ හරහා ආදරය කිරීමට, ඔබ හරහා ගී ගැයීමට, නැටුම් නැටීමට ඔබව තෝරාගෙන තිබීම ගැන ඔබ පැවැත්මට ස්තුතිවන්ත විය යුතුවේ.

කෙනෙකු මෝරා වැඩෙමින්, තේරුම් ගනිමින් සිටින්නේ නම් ඔහු කිසිවිටෙක මහලු බවට පත් නොවනු ඇත. කෙනෙකු සැම විටම තරුණ වන්නේ ඔහු නිතරම ඉගෙන ගනිමින් සිටින නිසාය. ඉගෙන ගැනීම ඔබව යොවුන්ව තබයි. කෙනෙකු සැම විටම තරුණ වන්නේ ඔහු මැඩ පැවැත්වීමේ බරින් පීඩා නොවිඳින බැවිනි. එසේ බරින් අඩු වන ඔහුට හැඟෙන්නේ තමා මෙම අලංකාර මිහිපිටට අලුතින් පැමිණි දරුවෙකුමෙනි.