පූර්වාතරණ

එක දවසක් කළු පාට ලොකු හුළඟක් ඇවිත් මාව ඈතකට ගහගෙන යන්න ගියා. ඊට පස්සේ ගමේවත්, පන්සලේවත් මට නවතින්න බැරි වුණා සුදු මහත්තයෝ. එතනින් එහාට සිද්ද වුණ මුකුත් මට මතක තිබුණෙත් නැහැ. ඇත්තටම මට මේ මුකුත් මතක නැහැ. දන්නවද කාලයක් යද්දි මං ආයෙමත් පුරුදු විදිහටම රෑට නිදහසේ ගමට ආවා. ඇවිත් වැව් බැම්ම උඩ, පන්සලේ ඔයාව හෙව්වා. ඔයා එයි කියලා වැව ලඟ මෙතනටම වෙලා බලන් හිටියා. වැරදිලා හරි ඔයා ආවොත් මං හිටියේ නැතුව මට ඔයාව මග හැරෙයි කියන බයට මෙතනින් කොහෙවත් ගියෙම නැහැ. ඒත් ඉර මෝදු වෙනකොට කවුදෝ මට අඬගහනවා වගේ දැනෙනවා. එතකොට මාව නිකම්ම ඒ පැත්තට ඇදිලා යනවා.

මේ තරම් ආදරේ කරපු, මං නැතිව ජීවත් වෙන්න දන්නේ නැහැ කියපු ඔයාම එදා මාව දැකලා පුදුමයෙන් බය වෙලා වැටි වැටී දුවන හැටි දැක්කම මගේ මේ පපුව පැලුනා. සත්තයි මං කෑ ගහලා ඇඬුවා.

අනේ මට සමාවෙන්න චාරු. හැබැයි ඊට පස්සේ ඔයා කවුද කියලා නොදැන වුනත් මං ඔයාට බය වුණේ නැහැ කියලා ඔයා දන්නවා.

එදා ඔයාට වුණු පොරොන්දුව රැකගන්න ඔයාව හොයාගෙන මං ආවා සුදු මහත්තයෝ.

ආදරෙයි මගේ පිච්ච මලට.