වාමාංශික ජනප්‍රියවාදයක් සඳහා

පසුගිය කාලේ ලෝක දේශපාලනය තුළ ජාතිවාදය හා වාර්ගික ස්වෝත්තමවාදය මත පදනම් වූ දක්ෂිණාංශික ජනප්‍රියවාදී රැල්ලක් බලගතු ලෙස නැගී ආවේය. මෙම ප්‍රවාහයට අභීයෝග කළ හැක්කේ “ප්‍රභූ තන්ත්‍රයට’ එරෙහිව ‘ජනතාව’ ලෙස දේශපාලන බෙදුම් ඉරක් ජනප්‍රියවාදී ලෙස ස්ථාපිත කරමින්, එම අක්ෂය ඔස්සේ බහුවිධ බලවේග ඒකරාශී කළ හැකි ‘වාමාංශීක’ ජනප්‍රියවාදී ව්‍යාපෘතියකට බව ශන්තාල් මුෆ් තර්ක කරයි. දශක ගණනාවක නව ලිබරල් ආධිපත්‍යය නිසා නොසලකා හැරීමට ලක්වූ ජනකොටස්වල අතෘප්තීන් ජාතිවාදී ලෙසකින් සංවිධානය කිරීම තුළින් දක්ෂීණාංශීක ජනප්‍රියවාදය සාර්ථකත්වය ලබා තිබේ. එම අභීයෝගයට මුහුණ දීමට නව ලිබරල්වාදය සමඟ අනන්‍ය වී සිටින ‘ලිබරල්’ මැද මාවතට නොහැකිය. වාමාංශීක ජනප්‍රිියවාදය යනු වාර්ගික ස්වෝත්තමවාදයට සහ ප්‍රභූවාදී නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි, එසේම ගතාවුගතික වාමාංශයේ පන්ති ඌනිතිවාදී ප්‍රවේශයට ද වෙනස් විකල්ප දේශපාලනයක් යෝජනා කරන උපාය මාර්ගයකි.