චෙරි උයන
ඇන්ටන් චෙකෝෆ් ගේ “චෙරි උයන” නාට්ය පරිසමාප්තිය අතින් කිසිදු ඌනතාවක් දැකිය නො හැකි නිර්මාණයක් බව මහාචාර්ය ඇලර්ඩයිස් නිකොල් පවසයි. මිනිස් චරිතයෙහි ඉතාමත් සුසිලිටි තැන් අතිශය තුනී ලෙස සිතුවම් කොට ඇති “චෙරි උයන” නාට්යය, මුද්රා නාට්යයක පවතින මටසිලිටි භාවයට ඉතා ළං වන බව ඔහු ගේ අදහස යි. අභාවයට යන වැඩවසම් ක්රමයටත් නැගී එන වාණිජවාදී අර්ථ ක්රමයටත් මැදිවුණු සැබෑ මිනිස් චරිත පිළිබඳ සියුම් විභාගයක් මෙම නාට්යයෙන් චෙකෝෆ් ඉදිරිපත් කරයි. ඔවුන් ගේ දුක් දොම්නස්, අමනකම් හා මෝඩකම් දැන හඳුනාගෙන සසල වන රසිකයා තමා මෙන් ම ජීවිතයේ දුක සෝකය, භය කෝපය සමඟ පොර බදමින් ඒවා විඳ දරාගන්නා එම චරිත සමඟ අනන්ය වෙයි. හොඳ නිර්මාණ කෘතියක පවතින මෙම දුර්ලභ ලක්ෂණය “චෙරි උයන” නාට්ය පුරා ම පැතිර පවතී.
පිටකවරය : පියරත්න හේවාබටගේ
තවම කිසිවෙකු මෙම පොත ගැන ලියා නැත. ඔබ පළමුවැන්නා වන්න.
