සමහර ඍතු වල දී

ජීවිතය එහෙම ය.

එතෙකින් ප්‍රමාණවත් යයි.

අපි සිතා සිටිය ද ජීවිතය.

හදිසියේ ඇස් ඇර බලා

නවමු වූ යමක් ඉල්ලා සිටින්නට පටන්ගනී.

අලුත් ඍතුවක

අවශ්‍යතාව මතක් කරමින්

අප අසහනයටපත් කරයි.

හිස් බදුනක් ලෙස

සැමදා පැවතිය හැකි නොවේ.

ආත්මයට ඕනා පිරෙන්නටයි.

පිරිතිරී යන්නටයි.