පිළිහුඩුවකුගේ පියාසැරිය, උකුස්සකුගේ ඡායාව සහ පොකුණ මත හැලපෙන්දකු ඇතිකළ රැළිති ඇසිල්ලකින් දකින්නට මට හැකිය. භූමි දර්ශනයේ සෑම වෙනස්වීමක්ම, නිහඬතාව තුළ හටගන්නා සෑම කුඩා බිඳියාවක්ම, තුරුපත්වල සෑම චලනයක්ම, වර්ණයන්ගේ සෑම පරිණාමනයක්ම, අවකාශ ධාතුවේ සෑම වර්ණ අන්තරයක්ම, සුළඟේ සෑම දෝංකාරයක්ම, තණබිමේ සෑම සුවඳක්ම සහ ආලෝකයේ සෑම කුඩා වෙනස්වීමක්ම මට හඳුනාගත හැකිය. අවකාශය විශ්වාස කළ නොහැකි තරමටම ඝනීභූත වෙයි. එහි මතුපිට ස්වභාවය ඡායාරූපයෙන් සහ කාව්‍යකරණයේ කුඩාතම මෙන්ම වඩාත් විශ්වසනීය ස්වරූපයකින් වටහා දීමට මම උත්සහා ගනිමි. එය මුහුදු වෙරළේ වැල්ලෙන් වැලිකැට ඇහිඳීමක් වැනිය. ජීවිතයේ සාරාත්මය මෙය නම්, ඉතින් ඊට කෙළවරක් නැත..