ළාමක සඳ

මට ඒ සුවඳ දැනුණා, ඒ සුවඳ මට දැනුණේ මේ ආත්මෙදි විතරක් නෙමෙයි වෙන්න ඇති. ඒ තරම්ම ඒ සුවඳ මට ළඟයි. කවදාවත් අල්ලන්න බැරි වුණත් ඈතක ඉඳන් හරි ඒ ඇස් දිහා බලලා සැනසෙන්න පුළුවන්. මට නිවෙන්න ඕන ඒ නිල් ඇස් අස්සෙම විතරයි. ඒ ඇස් ඉස්සරහා මම පිස්සියක් වෙනවා වගේ.

මේ සඳට ඒ හිරුරැස් නැත්තම් කවදාවත්ම එළියක් වැටෙන එකක් නැහැ. එයා නැත්තම් හැමදාම මට අඳුරෙයි ඉන්න වෙන්නේ.

ඉර අල්ලන්න බැරි බව දැන දැනත් මම හිතින් එයාට ආදරේ කරන්න අරන්.