මතකය නුඹ නම්

මතකය ආයෙ ආයෙත් ඇහැරවමි. අතීතයේ දිගේ ඔබ එක්ක දුර ගමනක් යන්නට සිතා උන් ජීවිතය.. දැන් මතකයක් විතරමය. හඬන්නට ඇසට කඳුළක් ඉතිරි කළ විඳවන්නට මහා බර සුසුමක් තබා ගිය ප්‍රේමය... එය, ජීවිතය කියා දුන්නේ නැත. එනමුදු මතකයක් මතකයක් පාසාම අදත් හදවත සැළේ. අතීතය දිගේ තක්ෂිලාවට යළි යළිත් යන්නට සිතේ. ජීවිතේ ආදරේ කළ ආදරේම කළ තැන එතනය. එනමුදු ඔබ නැතිව මා තබන හැම අඩියක් පාසාම මට දැනෙන්නේ වෙහෙසකි. විඩාවකි.