ඔහු නොමැති මගේ සෝවියට් ජීවිතය කවරාකාරයෙන් ගෙවී යන්නේ දැයි නිශ්චිත නොවේ. ඕල්‍යාගේ වෙන් වීමත් සමගින් මාගේ සැනසුමට හේතු වූයේ සීයා ය. ඔහුගේ මරණයන් සමගින් මගේ ජීවිතයට වන අඩුව වෙනෙකෙකුට පිරවිය නොහැක බව නොඅනුමාන ය. අපගේ සමුගැනීම මේතරම් කඩිනම් වේයැයි නොසිතූවෙමි. දැන් මට ඕල්‍යාත් නොමැත. ඔහුත් නොමැත. තනිකම තුනී කර ගැනීමට ඇත්තේ ඔවුන්ගේ මිහිරි මතකය පමණී. සීයාගේ අවසන් කටයුතු වලට ඈ පැමිණෙදැයි නිශ්චිතව කිව නොහැක. පැමිණියත් ඈ නැවත ප්‍රංශයට යා යුතූය. ඈ පැමිණෙන්නේ තවත් වසර හතරක් ගෙවී ගිය පසුවය. මා තනි වූ බවක් මට හැඟේ. මට වැළපෙන්නට නොහැකිය. එහෙත් මගේ දෙනෙතට උණන කඳුළු සඟවාගත නොහැකිය.