“සර් යනවද?” චාමා චූලගේ පපුවේ හිස රුවාගෙනම ඇසුවේ මහත් බයකිනි.

තවත් හංගගෙන ඉන්නට බැරි තරම් ආදරයක් ඔහු වෙනුවෙන් සිත පුරා නැගෙද්දි ඔහුගෙන් වෙන්වීම කෙසේවත් කළ නොහැකි බව දැන් නම් චාමාට හොඳින්ම දැනී තිබුණි. ඇය ඇසූ පැනයට පිළිතුරු නොදෙමින් මොහොතක් චූල නිහඬව සිටියේය.

"ඔයා කියන්න චාමා. මම මොකද කරන්න ඕනේ?” චූල ඇසුවේ චාමාගේ රතු පැහැති පුංචි කම්මුල් මෘදුව පිරිමදිමිනි.

“ඒ කියන්නේ සර්?” චාමාගේ පුදුම වුණු දෙනෙත් චූල මත නැවතිණි.

"ඒ කියන්නේ ඔයා කියනවා නම් මට ඉන්න පුළුවන්”

"ඒ කියන්නෙ සර් යන්නේ නැද්ද?"

චූලගේ මුවින් විසල් සිනහවක් පැන්නේ චාමා එසේ අසද්දීය.