මායාවී නුඹ මගේ
"ඇයි... ඇයි ඔහොම කරන්නෙ මට? මං ඔයාට මොනා කරාටද..? මටත් විඳවන එකේ සීමාවක් තියෙනවා. මාත් මනුස්සයෙක් ඇට, ලේ, මස්, නහරවලින් හැදුණ... මටත් තියෙන්නෙ හිතක්... සැරින් සැරේ මාව මෙහෙම රිද්ද රිද්ද මොනාද ඔයා බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ මගෙන්?”
පිටු අංක _211_
මං කවදාවත් ගෑනුන්ගේ ලස්සන ළඟ අතරමං වුණ එකෙක් නෙවෙයි. ලස්සන ගෑනු ඕනතරම් දැකලා තියෙනවා මං. ඒත් එදා උඹ අර ගල් පඩිපෙළ උඩම පඩියෙ ඉඳන් මං දිහා බලන් හිටපු විදියට මං අතරමං වුණා සුද්දී... දන්නවද මං තාමත් අතරමං වෙලා මේ තෙමිච්ච ඇස්වල...”
පිටු අංක _218_
“ ආදරය කියන්නෙම පූජාවක් අපි කෙනෙක්ට පුද කරන, ඒ දෙවොලේ විතරක්ම සැනසෙන, මුළු ජීවිත කාලෙම. මේ මගේ ආදරේ පූජාව, මගේ ආදර දෙවොලේ දෙවියන් වන තේවි යුගාන් දුනුකේබණ්ඩාර හට. විශ්වාස නම් ඔහුව දෙවියන්ටත් වඩා, ඉතින් ඇයි පැකිළෙන්නේ දැනෙන මේ ආදරේ විඳගන්න?
පිටු අංක _285_
වේගෙන් ආපු සුදු පාට වෑන් එකක් හරි හයියෙන් මං ඉස්සරහ බ්රේක් කරලා නවත්තලා මිනිස්සු දෙන්නෙක් බැහැලා මං ළඟට ආවේ ඇහිපිය ගහන වේගෙන්. ආපු එක මිනිහෙක් මගෙ නහයට ලේන්සුවක් තියලා තද කරනකොට අතේ තිබ්බ වේවැල් කූඩේ වැටුණා බිමට. මුළු ඇඟම පණ නැතිව වටේටම කළුවර වෙලා ඇස් දෙක පියවෙනකොට යාන්තමට ඇස් අගට අහු වුණේ ෆුල්ෆේස් හෙල්මට්කාරයාගේ රූපේ..”
පිටු අංක 399_
තවම කිසිවෙකු මෙම පොත ගැන ලියා නැත. ඔබ පළමුවැන්නා වන්න.
